Kamień nazębny - płytka nazębna, jak usunąć kamień nazębny, usuwanie kamienia nazębnego, piaskowanie zębów, skalling. Kamień nazębny to twardy osad, który powstaje ze z. Płytka nazębna a kamień nazębny - różnice, jak usunąć? Płytka nazębna składa się z bakterii i resztek pok. Jak skutecznie usuwać osad i kamień nazębny? Jeśli powstanie, nie jesteśmy już w stanie sami usunąć. Kamień nazębny powstaje w połączeniu z bakteriami, pokarmem oraz śliną, przekształcając się w miękki osad nazębny żółtego koloru. Jeśli osad nie zostanie usunięty, po pewnym czasie zaczyna się mineralizować – w ten sposób powstaje właśnie kamień nazębny. Od czego powstaje przepuklina żołądka? Jest to wynik poszerzenia kanału przepony na skutek osłabienia organu. Powstaniu patologii sprzyjają: otyłość, podeszły wiek, wady anatomiczne rozworu przełykowego i więzadeł stabilizujących wpust żołądka, wady w położeniu otrzewnej. Rozpuść cztery łyżki sody oczyszczonej w 1,5 l wody. Wlej miksturę do czajnika i pozostaw na minimum godzinę. Następnie wypłucz czajnik czystą wodą. Aby usunąć zapach sody z . Moi drodzy, zacznę dziś od wyjaśnienia Wam co to jest kamień nazębny. Kamień to nic innego jak zmineralizowana płytka nazębna, czyli to co staramy się usuwać podczas każdego szczotkowania. Płytka nazębna jest materią miękką, którą możemy usunąć za pomocą szczoteczki i nici dentystycznej. Widoczna jest na zębach jako biało-żółty nalot, który można zeskrobać z powierzchni zęba. Natomiast jeśli znajdą się w jamie ustnej miejsca, gdzie płytka nie będzie dokładnie doczyszczana to po kilkudziesięciu godzinach zacznie tworzyć się kamień. I tu sprawa już nie jest taka prosta i nie obędzie się bez wizyty w gabinecie, by się go pozbyć. Dlaczego kamień jest niebezpieczny? Kamień składa się substancji występujących w ślinie, z bakterii i ich produktów przemiany materii, ze złuszczonych komórek nabłonka i resztek pożywienia. Jednym słowem - nic fajnego :( Na powyższym zdjęciu widoczny jest kamień powodujący stan zapalny dziąsła. Długo zalegający kamień nazębny powoduje nieprzyjemny zapach z ust. Gromadzą się w nim bakterie, które są niebezpieczne dla naszego zdrowia, o czym możesz przeczytać w poprzednim moim wpisie: Kamień też jest podstawowym czynnikiem powodującym paradontozę, która jest bardzo poważną chorobą przyzębia objawiającą się rozchwianiem zębów i może prowadzić nawet do ich utraty. Oczywiście jest to proces, który trwa długo, czasami nawet latami. W pierwszej fazie kamień występuje wyłącznie naddziąsłowo - taki kamień jest łatwy do usunięcia. Objawia się często zapaleniem dziąseł i krwawieniem podczas szczotkowania. Kamień naddziąsłowy (długo nieusuwany) zaczyna tworzyć się również poddziąsłowo, a dziąsła stają się obrzmiałe w wyniku procesu zapalnego i krwawią już nie tylko podczas szczotkowania. Takie dziąsła są bardzo obolałe i pacjenci na tym etapie boją się szczotkować, gdyż czują dyskomfort. A dlaczego?Kamień jest ciałem obcym pod dziąsłem. Utknęła Ci kiedyś drzazga pod skórą? Bolało? Pojawił się czerwony rumień dookoła? Podejrzewam, że tak. Tak samo jest z dziąsłami. Dopiero po skalingu i po oczyszczeniu kamienia, dziąsła zaczynają się goić, bo pozbywamy się przyczyny stanu zapalnego. Jak usuwa się kamień? Najczęściej wykonuje się skaling przy pomocy narzędzi ultradźwiękowych. Jest to taka łopatka, która wywołując drgania rozkrusza kamień. Po skalingu konieczne jest polerowanie, by zęby były gładkie. Na gładkiej powierzchni gorzej kumuluje się płytka bakteryjna, bezpośrednia przyczyna kamienia. Część pacjentów palących i pijących dużo kawy, herbaty zmaga się również z osadem nazębnym. Tutaj rozwiązaniem jest piaskowanie przy pomocy dyszy, która wyrzuca piasek czyszczący (wodorowęglan sodu) z wodą. Jak zapobiegać powstawaniu kamienia? Usuwanie kamienia nazębnego jest zabiegiem, który powinien być regularnie wykonywany (co ok. 6 miesięcy) w gabinecie stomatologicznym bądź gabinecie higienizacyjnym. Zabieg ten wykonywać mogą dentyści jak i również dyplomowane higienistki. Dodam, że Panie higienistki osiągają dużo lepsze efekty od lekarzy jeśli chodzi o staranność wykonania zabiegu ;) A zapobiegamy oczywiście starannie szczotkując i nitkując przestrzenie międzyzębowe. Podczas wizyty higienizacyjnej powinien być również wykonany instruktaż szczotkowania dla pacjenta, względem jego potrzeb i dobór akcesoriów higienizacyjnych. Czy można wykonywać skaling w ciąży? Oczywiście, że można. A nawet powinno się wykonywać go częściej niż zazwyczaj, gdyż kobiety w ciąży często mają problem z dziąsłami w wyniku chwiejnej gospodarki hormonalnej. Pamiętaj, że choroby dziąseł i bytujące w nich bakterie są jedną z przyczyn przedwczesnych urodzeń i poronień! Czy na odkładanie się kamienia nazębnego ma wpływ jakość wody? Myślę, że po przeczytaniu wpisu odpowiedź jest jasna. Woda nie ma tu na nic wpływu. Wpływ mamy MY i jakość SZCZOTKOWANIA :) Oczywiście ma wpływ nasza dieta i skład śliny, ale bez płytki nazębnej kamień się nie utworzy. Zachęcam do częstych wizyt higienizacyjnych w myśl zasady LEPIEJ ZAPOBIEGAĆ NIŻ LECZYĆ. Kamień nazębny jest zwapniałą płytką nazębną. Pojawiający się na zębach osad z czasem się mineralizuje i staje się zbyt twardy, by móc usunąć go zwykłą szczoteczką do zębów. Zaczyna on stale narastać i konieczne jest wówczas skorzystanie z pomocy stomatologa, który usunie kamień nazębny w gabinecie dentystycznym. Dowiedz się, od czego powstaje kamień nazębny, jak go usunąć, a także czy usuwanie kamienia boli. Kamień nazębny – od czego powstaje? Kamień nazębny to zmineralizowana płytka nazębna, która pojawia się na powierzchni zębów kilka godzin po ich umyciu. Najpierw jest to miękki osad, który z czasem twardnieje. Sprawcą tego procesu jest ślina i zawarte w niej sole mineralne, które reagują z płytką nazębną. Osad początkowo widoczny jest w obrębie dziąseł. Przyjmuje postać ciemniejszej obwódki, by z czasem stać się coraz ciemniejszy i twardszy. Szczególnie groźny jest kamień zlokalizowany pod dziąsłami, który przyczynia się do parodontozy. Kamień nazębny tworzący się na zębach składa się przede wszystkim z białka, bakterii próchnicowych, fosforu, a także resztek pokarmu. Nieregularne usuwanie go jest wyjątkowo niebezpieczne i niezdrowe zarówno dla zębów, jak i dziąseł. Powoduje zakwaszenie środowiska w ustach, a także jest bezpośrednią przyczyną próchnicy. Może powodować także choroby dziąseł i przyzębia. Jak walczyć z kamieniem nazębnym? Kamienia nazębnego należy regularnie pozbywać się nie tylko ze względów estetycznych, ale przede wszystkim zdrowotnych. Pozwoli to zapewnić właściwe warunki w jamie ustnej, a także zmniejszyć ryzyko rozwoju próchnicy. Aby ograniczyć pojawianie się kamienia konieczna jest właściwa higiena jamy ustnej. Przede wszystkim należy myć zęby po każdym posiłku, a także przed położeniem się spać. Mycie zębów powinno być dokładne i trwać około 3 minut. Warto również higienę jamy ustnej wzbogacić o nitkowanie, a także płukanie zębów specjalnymi preparatami. Nie bez znaczenia jest również dieta. Spożywanie dużej ilości węglowodanów sprzyja rozwojowi kamienia, a korzystanie z nikotynowych używek przyspiesza cały proces. Bardzo istotne są również regularne wizyty kontrolne u dentysty. W walce z kamieniem nazębnym pomóc mogą bowiem zabiegi profilaktyczne, takie jak lakierowanie zębów czy też ich fluoryzacja. Objawy kamienia nazębnego Pierwszym objawem pojawiającego się kamienia nazębnego są żółte plamy się w przestrzeniach między zębami. Jeżeli pozbycie się ich nie jest możliwe po dokładnym wyszczotkowaniu i nitkowaniu zębów konieczne jest ich usunięcie w gabinecie dentystycznym. Niesuwany osad i kamień skutecznie „przyciąga” kolejne bakterie, które z czasem mogą okazać się być zbyt groźne dla dziąseł i zębów. Jak pozbyć się kamienia na zębach? Kamień nazębny usuwa się w gabinecie stomatologicznym. Nie jest możliwe pozbycie się go domowymi sposobami. Jedną z metoda pozbywania się kamienia nazębnego jest skaling. Jest to zabieg polegający na rozbijaniu nalotu ultradźwiękami. Lekarz stomatolog przykłada do powierzchni zębów specjalne narzędzie, które usuwa kamień, a następnie je wypłukuje. Po zabiegu skalingu często stosowany jest również zabieg piaskowania zębów, który oczyszcza zęby z innych osadów, nadając im tym samym piękny kolor. Kamień nazębny może być również usuwany innymi metodami, np. dźwiękową, laserową, chemiczną czy też najbardziej tradycyjną, czyli przy pomocy dentystycznych pilniczków i motyczek. Kamień nazębny powinno usuwać się przynajmniej raz do roku. Warto jednak podejść do tego indywidualnie. Jeżeli posiadasz predyspozycje do szybkiego odkładania się płytki nazębnej, warto poddawać się temu zabiegowi częściej. Usuwanie kamienia nazębnego – czy boli? Jednym z najczęściej pojawiających się pytań przy okazji tego zabiegu jest: czy usuwanie kamienia nazębnego boli? Skaling jest zabiegiem, który nie należy do najprzyjemniejszych. Urządzenie generuje wibracje, które bezpośrednio oddziałują na zęby. W zależności od ilości kamienia nazębnego, kondycji zębów i dziąseł, a także odporności na ból, zabieg ten dla niektórych może stanowić mniejszy lub większy dyskomfort. Warto jednak wspomnieć, że cały proces zachodzi jedynie na powierzchni zębów, a nie w ich wnętrzu. Mało ma on zatem wspólnego z tym, co odczuwa się podczas tradycyjnego leczenia ubytków. W założeniu zabieg usuwania kamienia nazębnego nie jest zabiegiem bolesnym. Ból pojawić się może wtedy, gdy borykasz się z nadwrażliwością zębów bądź głęboką próchnicą, która pojawiła się pod kamieniem nazębnym. Ile kosztuje usuwanie kamienia? Cena zabiegu usuwania kamienia nazębnego zależna jest od wielu czynników np. rozległość skalingu, a także tego, czy jest on wykonywany w pakiecie z innymi zabiegami. Najczęściej cena waha się w granicach od 150 do 300 złotych. Warto jednak szukać tego rodzaju informacji bezpośrednio w gabinetach dentystycznych. Usuwanie kamienia nazębnego – ile trwa? Czas zabiegu, podobnie jak jego cena, uzależniony jest od wielu czynników. Kluczowym jest stan jamy ustnej i ilość kamienia nazębnego. Najczęściej jednak sam zabieg usuwania kamienia trwa od około 40 do 60 minut. W przypadku wykonywania kilku zabiegów higienizacyjnych czas ten ulega wydłużeniu. Czy po usuwaniu kamienia można jeść? Skaling i piaskowanie to zabiegi, po których może wystąpić przejściowa nadwrażliwość zębów. Większość stomatologów zaleca zatem, aby nie spożywać pokarmów przez około 2 godziny po usunięciu kamienia. Dodatkowo należy zachować szczególną ostrożność podczas mycia zębów – starać się robić to delikatnie, ale dokładnie. Po zabiegu należy stosować się do zaleceń lekarza stomatologa. Regularne wizyty u dentysty i usuwanie kamienia nazębnego przynajmniej raz w roku to przepis nie tylko na piękny, ale i zdrowy uśmiech. Zabieg skalingu warto przeprowadzać przynajmniej raz do roku. Od czego powstaje kamień na zębach? Piękny uśmiech ma niebagatelny wpływ na poczucie własnej wartości oraz pewności siebie. Niewątpliwie dodaje on również uroku i młodego wyglądu. Aby jednak można się było nim cieszyć przez długi czas konieczna jest nie tylko dokładna i systematyczna domowa pielęgnacja ale również profesjonalne zabiegi pielęgnacyjne wykonywane w gabinecie dentystycznym przez stomatologa lub higienistkę. Powszechnym bowiem problemem pacjentów jest zbierający się na powierzchni zębów oraz w okolicach dziąseł osad, prowadzący do pojawienia się kamienia nazębnego. Proces ten zachodzi z różną intensywnością u pacjentów, w związku z czym wielu z nich zadaje sobie pytanie: od czego powstaje kamień na zębach? Kamień na zębach – przyczyny powstawania Jak wspomniano powyżej ilość kamienia nazębnego oraz szybkość jego odkładania się na powierzchni zębów jest inna u każdego pacjenta. Od czego powstaje kamień na zębach? Na odkładanie się kamienia nazębnego mają wpływ indywidualne predyspozycji pacjenta. Oznacza to, że u części z nich proces ten będzie przebiegał szybko, a u innych nieco wolniej. Ponadto, fakt zbierania się kamienia nazębnego zależy od nawyków higienicznych dotyczących pielęgnacji jamy ustnej oraz stosowanej codziennie diety. Spożywanie dużej ilości cukru i nabiału wpływa na zagęszczanie śliny i powoduje nasilenie mineralizacji płytki nazębnej. Dodatkowo, czynnikami sprzyjającymi procesowi jest palenie papierosów oraz nadmierne spożywanie alkoholu. Skład kamienia nazębnego Kamień nazębny tworzony się stopniowo. Początkowo ma on postać dość miękkiej płytki nazębnej. Z czasem jednak dochodzi do jej mineralizacji, w wyniku czego staje się ona zbita i trudna do usunięcia. Tworzą ją białka, złoszczone komórki nabłonka, wapń i fosfor oraz bakterie próchnicowe. Metody usuwania kamienia na zębach Metody usuwania kamienia na zębach można podzielić na te, które są wykonywane w warunkach domowych oraz zabiegi specjalistyczne wykonywane w gabinecie dentystycznym. Wśród metod domowych wyróżnić należy stosowanie octu jabłkowego, sody oczyszczonej, oleju kokosowego, drożdży piwnych, węgla aktywnego oraz naparu z szałwii. Ocet jabłkowy wykazuje działanie silnie odkażające, co wpływa na ograniczenie pojawiania się ognisk próchnicy. Zabieg szczotkowania zębów i dziąseł z użyciem kilku kropli octu powinien być wykonywany raz w tygodniu. Soda oczyszczona i olej kokosowy działają antybakteryjne oraz usuwają przebarwienia. Drożdże piwne hamują rozwój bakterii próchnicowych w jamie ustnej. Pasty z węglem aktywnym działają antyseptycznie, wybielająco oraz dość skutecznie usuwają kamień nazębny. Stosowanie płukanek ze świeżej lub suszonej szałwii jest kolejnym z domowych sposobów w walce ze zbierającym się kamieniem nazębnym. Powyższe sposoby są tanie lecz cechuje je stosunkowo mała skuteczność. W przypadku dużej ilości kamienia na zębach oraz ryzyka rozwoju stanu zapalnego wymagane jest jego usunięcie w gabinecie stomatologicznym za pomocą skalingu, piaskowania lub metody: tradycyjnej, dźwiękowej, laserowej czy chemicznej. Już teraz wiecie od czego powstaje kamień na zębach. Parodontoza (paradontoza, przyzębica) atakuje podstępnie. Zapalenie przyzębia przez długi czas nie daje o sobie znać. Nieleczona prowadzi do utraty zębów. Na paradontozę choruje ponad 10 proc. ludzi na świecie, w Polsce - około 70 proc. Wynika to z faktu, że zaledwie 1/3 z nas wie, jakie są przyczyny parodontozy i jak się jej ustrzec, a przede wszystkim, że można ją skutecznie leczyć. Parodontoza (paradontoza, przyzębica) atakuje podstępnie. Zapalenie przyzębia przez długi czas nie daje o sobie znać. Spis treściParadontoza: przyczynyParadontoza - sprzyja jej kamień nazębnyParodontoza u dzieciParodontoza - niepokojące objawySkuteczne leczenie parodontozyProste sposoby na stany zapalne dziąseł i parodontozę Parodontoza, inaczej przyzębica, obrosła wieloma mitami. Najbardziej rozpowszechniło się przekonanie, że paradontoza jest uwarunkowana genetycznie, a walka z nią zawsze okazuje się bezskuteczna. Paradontoza: przyczyny Parodontoza powstaje w wyniku długotrwałego procesu zapalnego wywołanego przez drobnoustroje chorobotwórcze, które w naturalny sposób gromadzą się w miejscu zetknięcia dziąseł z zębami. Osad (zwany fachowo płytką nazębną) zawiera przede wszystkim florę bakteryjną i resztki pokarmu. Jeżeli nie jest regularnie usuwany, szybko zmienia się w kamień nazębny. Kamień najpierw twardnieje (mineralizuje się) przy krawędzi dziąsła, a później „schodzi” coraz bliżej korzenia, wbijając się pod tkankę miękką. Nieustannie drażni dziąsła, powodując obrzęk i ból. Z czasem coraz bardziej uciska miękką tkankę dziąsła, a ona obkurcza się, cofając przed kamieniem. Jeżeli ten proces nie zostanie w porę zahamowany, tkanki mocujące zęby w kości szczęki (tj. ozębna wraz z więzadłami przyzębnymi i kością wyrostka zębodołowego) ulegną uszkodzeniu, a potem zniszczeniu. Odsłonią się szyjki zębowe (ten etap łatwo rozpoznać, ponieważ odkryte szyjki są bardzo wrażliwe na zmiany temperatury, a także na słodkie albo kwaśne pokarmy). Zęby są wtedy dość luźno osadzone w szczęce i mogą wypadać. Paradontoza - sprzyja jej kamień nazębny W zasadzie nikomu nie udaje się czyścić zębów tak dokładnie, aby zapobiec powstawaniu złogów kamienia. Może go usunąć jedynie dentysta za pomocą specjalistycznego sprzętu. Zabiegowi temu, w zależności od potrzeb, powinniśmy się poddawać 2-4 razy w roku. Przy okazji lekarz wymieni plomby, zwłaszcza jeśli zdążyły się ukruszyć czy obluzować, naprawi lub zmieni protezy zębowe. Jedna z przyczyn paradontozy to niedobór koenzymu Q10 w komórkach błony śluzowej jamy ustnej i dziąseł. Niedobór ten nasila się z wiekiem. Nie jest prawdą, że na parodontozę cierpią jedynie ludzie starsi. Z badań epidemiologicznych przeprowadzonych w Polsce przez prof. Zbigniewa Jańczuka, periodontologa (specjalistę chorób przyzębia) ze Szczecina wynika, że 5 -5 proc. ludzi w wieku 35-44 lat ma po 2-4 kieszonki dziąsłowe, które wymagają leczenia, a także odtworzenia ubytków kostnych. Osoby w wieku 45-69 lat mają o kilka kieszonek więcej. Ale także u osiemnastolatków obserwuje się ostre procesy zapalne, które mogą prowadzić do utraty zębów. Parodontoza u dzieci Według badań prowadzonych w wybranych polskich miastach, kłopoty z przyzębiem ma 50 i aż 75 proc. 12 latków. - Rodzice czasem się dziwią: paradontoza u dziecka? Jak to możliwe? – niestety, możliwe. Chociaż większość dzieci nie jest podatna na typową paradontozę i schorzenia przyzębia u dzieci występują zdecydowanie rzadziej niż u dorosłych, to z kolei mają bardziej gwałtowny oraz szybki przebieg - mówi lek. stom. Monika Stachowicz, periodontolog z Centrum Leczenia i Profilaktyki Paradontozy Periodent w Warszawie, organizator akcji profilaktycznej „Stop paradontozie”. - To genetyczne rodzaje paradontozy i często wymagają leczenia antybiotykami lub zabiegów chirurgicznych. Są wśród nich zapalenie dziąseł oraz agresywne zapalenie przyzębia – wyjaśnia ekspert. Według American Academy of Periodontology, zapalenie dziąseł (gingivitis) o różnym nasileniu jest niemal powszechnym objawem u dzieci i młodzieży. Szczególnie często występuje u nastolatków. Dlaczego? Sprzyjają temu zmiany hormonalne związane z okresem dojrzewania, przez co tkanki miękkie są bardziej podatne na stany zapalne. Agresywne zapalenie przyzębia (aggressive periodontitis) nazywana niegdyś młodzieńczym zapaleniem przyzębia, dotyczy ludzi młodych przed 25. rokiem życia, w tym również dzieci i nastolatków. Postępuje szybko, charakteryzuje się niewielką ilości płytki i kamienia nazębnego u pacjenta oraz znaczną utratą kości wyrostka zębodołowego (zanik kości), co w konsekwencji może prowadzić do rozchwiania i wczesnej utraty zębów. Przyczyną są tu zaburzenia immunologiczne w odpowiedzi na czynnik infekcyjny. Dodatkowo przebieg schorzenia mogą modyfikować geny, zła higiena jamy ustnej, a także choroby ogólnoustrojowe występujące u dziecka np. cukrzyca, białaczka lub zespół Downa. Agresywne zapalenie przyzębia dzieli się z kolei na zlokalizowane i uogólnione. Zlokalizowane agresywne zapalenie przyzębia występuje miejscowo zazwyczaj w wieku dojrzewania i dotyczy najczęściej szóstek oraz siekaczy. Uogólnione agresywne zapalenia przyzębia dotyczy większej ilości zębów. Młodzi pacjenci ze zdiagnozowanym agresywnym zapaleniem przyzębia to grypa szczególnego ryzyka. Jeśli rodzic odpowiednio wcześnie nie zgłosi się z dzieckiem do stomatologa, może dojść do utraty zębów stałych. Taki pacjent musi się również znajdować pod stałą opieką periodontologa przez całe życie. Rozwojowi paradontozy sprzyjają niektóre czynniki genetyczne i choroby (takie jak cukrzyca czy AIDS), palenie papierosów oraz źle dopasowane protezy, ubytki próchnicowe, wady zgryzu, źle założone wypełnienia. Bywa ona również skutkiem zaburzeń hormonalnych, ciąży, przyjmowania niektórych leków ( przeciwpadaczkowych, immunosupresyjnych, przeciw nadciśnieniu tętniczemu, białaczkom, miejscowym uczuleniom lub zatruciu metalami ciężkimi). Jednak wszystkie te przyczyny stanowią zaledwie 1 proc. Pozostałe 99 proc. wszelkich chorób przyzębia to efekt niedostatecznej higieny jamy ustnej! Parodontoza - niepokojące objawy dziąsła są zaczerwienione i obrzmiałe, swędzą lub bolą krwawienie dziąseł - występuje podczas szczotkowania, nitkowania, a nawet jedzenia twardych produktów. Dziąsła cofają się, odsłaniając szyjki zębowe, czemu towarzyszy nadwrażliwość na ciepłe i zimne pokarmy lub napoje zęby zaczynają się chwiać. oddech ma nieprzyjemną woń Zawstydzająca statystyka dotycząca zębów i parodontozy 95 proc. dorosłych Polaków cierpi z powodu próchnicy zębów. Tylko połowa osiemnastolatków ma wszystkie zęby. Co 10 osoba w kraju regularnie stosuje pasty do zębów, gumy do żucia i inne akcesoria, które mogą uchronić przed próchnicą, chorobami przyzębia i najgroźniejszą z nich - parodontozą. Choć od wynalezienia szczoteczki do zębów minęło już 500 lat, nie dla każdego jest ona artykułem pierwszej potrzeby. Skuteczne leczenie parodontozy Choroby przyzębia nie zawsze można wyleczyć u stomatologa. Czasem sprawy musi wziąć w swoje ręce chirurg. Staje się to konieczne z chwilą, gdy stan zapalny dziąseł obejmie głębokie tkanki przyzębia. Celem leczenia chirurgicznego jest usunięcie tkanek zmienionych przez chorobę oraz ich naprawa lub odtworzenie. Periodontolog ma do swej dyspozycji kilka metod leczniczych, dokoronowe przemieszczanie tkanek, sterowane odtwarzanie tkanek za pomocą wszczepialnych błon zaporowych, wszczepów kostnych (z kości ludzkiej lub zwierzęcej) i bioszkieł naturalnych lub syntetycznych. W leczniczych procesach naprawczych powstaje nowa tkanka, która jest kopią tkanki naturalnej, zarówno pod względem budowy, jak i pełnionych funkcji. Najważniejsze jest odbudowanie funkcji przyczepu, czyli więzadeł przyzębnych. Gdy uszkodzenia ozębnej i więzadeł przyzębnych oraz kości wyrostka zębodołowego są głębokie, nadzieję na wyleczenie daje nowoczesny preparat emdogain, zawierający białka szkliwa, tzw. białka hydrofobowe, które stymulują odtwarzanie tkanek. Lek wyprodukowano po wieloletnich badaniach. Zawiera on tzw. amelogeniny - białka uzyskane z zawiązków zębów prosiąt (zawiązki te mają budowę identyczną jak u człowieka). Amelogeniny odgrywają ważną rolę w procesie kształtowania się zębów i ich ochrony, ale są produkowane przez ludzki organizm tylko w okresie życia płodowego. Z badań przeprowadzonych w wielu klinikach na świecie wiadomo, że preparat pobudza wszystkie typy komórek odpowiedzialnych za odtwarzanie tkanek przyzębia. W 80 proc. przypadków po zastosowaniu preparatu uzyskano pełną regenerację tych tkanek. Również przy likwidowaniu kieszonek przyzębnych (o głębokości powyżej 6 mm), którym towarzyszy pionowy zanik kości (szczeliny w zębie), efekty są bardzo dobre. Jego stosowanie uznano za najprostszą dla pacjenta i lekarza metodę leczenia chorób przyzębia. Przed wykonaniem zabiegu konieczny jest rentgen (najlepiej pantomogram, czyli panoramiczne zdjęcie obu szczęk), który uwidoczni wszystkie zmiany i ubytki kostne. Wcześniej trzeba dokładnie wyleczyć stany zapalne w jamie ustnej i starannie usunąć płytkę bakteryjną oraz kamień naddziąsłowy i poddziąsłowy. Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym. Nacina się dziąsło i odchyla jego płat. Aby dostać się do powierzchni korzenia, należy usunąć zmienione procesem zapalnym tkanki cementu korzenia i ozębnej. Kolejny etap zabiegu to usunięcie specjalnym wytrawiaczem tzw. warstwy mazistej tworzącej się na powierzchni cementu korzenia. Na dokładnie oczyszczoną i wytrawioną powierzchnię korzenia nanosi się preparat. Zacząć trzeba od dna ubytku. Nadmiar leku zostaje „wyciśnięty” podczas przyszywania płatów dziąseł. Proces leczniczy rozpoczyna się niemal natychmiast po zakończeniu zabiegu. Nie czuje się bólu, nie ma obrzęku, a rany zazwyczaj goją się szybko. Szwy usuwa się po 1-3 tygodniach. Przez 3-6 tygodni pacjent powinien płukać usta roztworem antyseptycznego preparatu, który zaleci lekarz. Zęby w leczonej okolicy mogą być delikatnie szczotkowane po 3 tygodniach, a czyszczenie przestrzeni międzyzębowych rozpoczyna się po 6 tygodniach. Zanim zęby osiągną pożądaną stabilność, trzeba się powstrzymać od jedzenia twardych pokarmów, np. jabłek, marchewki, sucharków. Po pół roku od przeprowadzenia zabiegu na zdjęciu rentgenowskim wyraźnie widać nowy przyczep zęba zbudowany z cementu korzeniowego, więzadeł zębodołowych oraz kości wyrostka zębodołowego. Koszt zabiegu - w zależności od gabinetu, w którym jest wykonywany oraz rozmiarów zniszczeń przyzębia - wynosi od 1000 do 1500 zł za jeden ząb, co w porównaniu z wykonaniem dobrej protezy nie jest dużym wydatkiem. Najważniejsze, że można skutecznie wyleczyć paradontozę i na wiele lat zachować własne zęby. Leczenie parodontozy w sanatorium Na dziąsła dobrze wpływają wody lecznicze; przede wszystkim solanki, wody siarkowe, żelaziste oraz woda morska. W sanatoriach Ciechocinka, Kamienia Pomorskiego i Buska-Zdroju stosuje się natryski leczące parodontozę. Zabieg jest prosty: woda pod ciśnieniem dokładnie oczyszcza przestrzenie międzyzębowe i kieszenie dziąsłowe. Taki masaż spłyca kieszenie - powoduje ich zarastanie. Dziąsła wtedy nie bolą, nie krwawią, a zęby są bardziej stabilne. Chore dziąsła smaruje się też pastą borowinową podgrzaną do temperatury 45-50 st. C. Proste sposoby na stany zapalne dziąseł i parodontozę Przy stanach zapalnych należy używać miękkiej szczoteczki, aby jak najmniej drażnić dziąsła. Stan zapalny dziąseł - ale tylko w początkowym etapie choroby - można zlikwidować płukankami. Wykorzystuje się napary ziołowe (z kłącza pięciornika, liści szałwii i mięty pieprzowej, koszyczków rumianku, kwiatów czarnego bzu, kory dębu), które działają ściągająco i przeciwzapalnie. W aptekach dostępne są też gotowe płukanki ziołowe o takim samym działaniu. Po konsultacji ze stomatologiem można stosować chemiczne preparaty do leczenia dziąseł W sanatoriach Ciechocinka, Kamienia Pomorskiego i Buska-Zdroju leczy się paradontozę natryskami: woda pod ciśnieniem dokładnie oczyszcza przestrzenie międzyzębowe oraz kieszonki. Korzystnie działają wody lecznicze, przede wszystkim solanki, wody siarkowe, żelaziste, gipsowe, a także woda morska. Masaż strumieniem wody leczniczej powoduje spłycenie (jakby zarastanie) kieszonek dziąsłowych. Po zabiegu dziąsła nie bolą ani nie krwawią, a zęby są bardziej stabilne. Chore dziąsła można smarować pastą borowinową podgrzaną do temperatury 45 - 50ˇC. Przez odpowiedni masaż pasta jest wprowadzana również do kieszonek. W warunkach domowych także powinno się masować dziąsła. To zabieg prosty, ale bardzo pomocny. Czystym palcem lub gumowym stymulatorem osadzonym na szczoteczce do zębów „naciągamy” dziąsło na ząb. Czynność tę należy powtarzać kilka razy przy każdym myciu zębów. W pielęgnacji dziąseł przydaje się też aparat irygacyjny (tzw. water-pick). Przez odpowiednio zbudowaną szczotkę przepływa pod niewielkim ciśnieniem woda, która ułatwia czyszczenie przestrzeni międzyzębowych i kieszonek dziąsłowych, co zapobiega powstawaniu płytki nazębnej. miesięcznik "Zdrowie" Wojciech Wacyn | Konsultacja: dr n. med. Barbara Zabłocka, stomatolog

kamień nazębny od czego powstaje